غزلی با عنوان " بلند افلاک "

میهنم ایران ، بلند افلاک باد

بخت و فالی خوش ، نژادی پاک باد

مهد غیرتمندی و آزادگی

بر دهان دشمنش ، خاشاک باد

رستم و آرش ، نه در افسانه گشت

قهرمانان ، زنده بر این خاک باد

از نیام آرد ، فریدون ها ، برون

آذرخشی سخت ، بر ضحاک باد

لاله ها ، دلداده بر ، مهر وطن

سر به سر ، جان بر کف و چالاک باد

رانده و تارانده ، دیو زشت خو

حق پرست و یک به یک ، دل پاک باد

آفریدش نو ، کهن فرهنگ ها

رویش اندیشه و ادراک باد

مردمی "صادق" ، که در میدان رزم

پهلوانانی دژم ، بی باک باد.

عبدالوهاب صادقی فیروزآبادی (تخلص "صادق")

شهرستان میبد

Abdolvahab_Sadeghi_Firoozabadi@

نوشته شده توسط عبدالوهاب صادقی فیروزآبادی در 11:57 | لینک ثابت •