سروده ای با عنوان " من "

تا که از پنجاه ، رد شد ، سال من

کس نمی پرسد دگر ، از حال من

دیده ها ، دیدم ، برفتش مغز سر

دست تقدیری ، چو بستش ، بال من

خاک را ، پرسیدمی ، از بخت خویش

در کف دستم ، چه بیند ، فال من

در جوابم ، پرده از رازی گشود

زان سخن ، بر باد شد ، آمال من

چون بگفتا ، هر که بر من ، پا نهاد

بوده او ، تنهای تنها ، مال من

"صادق"، از من بگذر و ما را بخوان

بخت ، با ما بود و شد ، پامال من.

عبدالوهاب صادقی فیروزآبادی

تخلص"صادق"، شهرستان میبد

eitaa.com/AbdolvahabSadeghiFiroozabadi

Abdolvahab-s-f.blogfa.com

Abdolvahab_Sadeghi_Firoozabadi@

اشعار ومقالات عبدالوهاب صادقی فیروزآبادی...